NVAF

Collectief Onderzoek

Een ander groot deel van het verplichte heffingsgeld wordt besteedt aan collectief onderzoek.

Omdat dit onderzoek met collectief geld wordt gefinancierd zijn de uitkomsten ook voor iedere heffingbetaler beschikbaar en niet patenteerbaar. In de praktijk komt dit erop neer dat onze kennis op straat ligt. Beschikbaar voor iedereen, dus ook voor onze buitenlandse concurrenten. Omdat deze  kennis niet is te patenteren, is het ook niet collectief te exploiteren, behalve dan door bijvoorbeeld slimme private organisaties zoals Dienst Landbouw Voorlichting (DLV) die deze kennis wereldwijd wel exploiteert! Zij verdienen veel geld met door ons betaalde kennis!
Als we dit de industriële sector zouden laten horen werden we ronduit uitgelachen.
Conclusie: Nederlandse bedrijven die onder de PBO vallen kunnen géén structurele voorsprong opbouwen d.m.v. collectief verworven kennis. Bedrijven moeten daarom privaat hun kennis verwerven waardoor ze dus dubbel betalen ( 1 x via collectieve hverplichte heffing en 1 x op eigen initiatief) en daarmee wordt hun concurrentiepositie direct verzwakt.
 
Vanwege de verweven structuren en de vele ‘dubbele petten’ worden onderzoeksopdrachten niet aanbesteed maar gaan rechtstreeks naar bevriende organisaties. Dit is onzes inziens zelfs tegen de Europese regels en strafbaar. Andere private onderzoeksbedrijven, die wellicht veel goedkoper zijn, krijgen door dit systeem geen enkele kans om onderzoeksopdrachten te verwerven.

Onderstaande afbeelding  laat zien dat ALLE onderzoeksopdrachten van de sectorcommissie Boomkwekerij van PT 2010 worden ondergebracht bij PPO en DLV. Wij vinden dit schandalig.

Afbeelding, bron vakblad Boomkwekerij

Hieronder kunt u zien dat onze kennis ook in India wordt gebruikt:


bron: tijdschrift Onder Glas, februari 2010

Nog een aantal aspecten dat pleit tegen Collectiviteit op gebied van onderzoek:
1.      Duur geld wordt gestoken in goedkope producten zonder voldoende toekomst
Waar komt geld uit = globale omzetten en waar gaat het in = globale omzetten. We doen dus onderzoek naar producten zonder toekomst
Geld uit rendabele producten wordt gestoken in onderzoek naar producten zonder toekomst.
2.      Geen focus op het beste product maar op ‘eerlijke’ verdeling
Er wordt overal wat in gestoken, zonder dat gekeken wordt waarin nu de meeste toekomst ligt.Er wordt overal een beetje geld ingestoken zonder echte focus
3.      Collectief geld wordt niet via kwaliteit en concurrentie maar via ‘contacten’ verdeeld (en dan nog alleen in NL)
Onderzoeksinstellingen proberen door zoveel mogelijk onderzoeksvoorstellen te doen, de eigen portefeuille gevuld te houden. In een vrije markt hoeven goede onderzoeksinstellingen niet bang te zijn voor hun omzet omdat immers de vraag naar interessante onderzoeken vanzelf uit de markt komt.
4.      Door gebrek aan concurrentie zijn onderzoeksinstellingen niet initiërend maar volgend
Echte doorbraken komen uit privaat onderzoek en niet uit collectief onderzoek.
5.      Dure kennis wordt collectief niet gepatenteerd
Het buitenland (lees:concurrentie) krijgt info snel voorhanden en kan direct actie ondernemen. Het buitenland en met name de verder gelegen landen, hebben al een groot concurrentievoordeel vanwege hun lagere kostenstructuur.
6.      Dure kennis wordt niet geëxploiteerd
Het niet patenteren en exploiteren van kennis is een vorm van grove kapitaalvernietiging in de ruimste zin van het woord. Volgens NVAF zou het zo moeten zijn: een tuinbouwvoorbeeld: DLV(private onderneming) zou met eigen financiële middelen onderzoek moeten doen, patenteren en deze vervolgens exploiteren. Binnen de PBO is dit ondenkbaar. Nu betalen sectoren aan de onderzoeken die DLV doet en waar alleen DLV, via exploitatie, de opbrengst van heeft. M.a.w. degene die betaald heeft (de heffingbetalers aan PT) krijgen niets terwijl DLV de winst pakt !
7.      Gebrek aan verantwoording werkt verkwanseling in de hand
8.      Nieuwe ontwikkelingen worden door collectief onderzoek geremd
De PBO holt bedrijven structureel financieel uit. Hierdoor komt er steeds minder kapitaal beschikbaar om nieuwe producten of technieken te ontwikkelen. Dit schaadt direct onze concurrentiepositie en daarmee de Nederlandse welvaart.
 

In dit Manifest, waaraan ruim 2 maanden is gewerkt, wordt overduidelijk aangetoond waarom Nederland met haar 'Collectief Onderzoek' steeds meer marktaandeel verliest. Collectief Onderzoek binnen de agrarische sector is duidelijk één van de oorzaken voor het teloorgaan van 90 agrarische bedrijven per week. Een nationaal drama dat de NVAF tot stilstand wil brengen. 
De grote oorzaak van dit leed is het uit de 50-er jaren van de vorige eeuw stammende Productschap Tuinbouw (PT) dat iedere vooruitgang en ontwikkeling in de weg staat. De NVAF wil daarom PT afschaffen en toont met dit Manifest haarfijn aan wat er fout is aan de collectivistische gedachte. Naast ontrafeling van de nadelen van Collectief Onderzoek doet de NVAF ook "15 Aanbevelingen" om het beleid in Nederland drastisch te veranderen. De centrale lijn in de "15 Aanbevelingen" is enerzijds het bewustwordingsproces bij besturend Nederland op gang brengen en dat kennis geld kost en dus beschermd en geexploiteerd moet worden. Anderzijds zoekt de NVAF een nieuwe toekomst in het onderzoeksbeleid door middel van privatisering en het ontwikkelen van clusters die samenwerkingsverbanden aangaan met vooraanstaande instituten. De NVAF roept de Minister van LNV persoonlijk op om, na lezing van dit Manifest, te starten met de onmiddellijke ontmanteling van PT.


bijgaand:
"De 13 Wetten van het Collectief Onderzoek" verkorte versie
"De 15 Aanbevelingen voor de Bescherming en Exploitatie van Kennis"
"De 13 Wetten van het Collectief Onderzoek" verdiepte versie
c.c. bijlage exportcijfers Tuinbouw Nederland 2000/2003
bijlage Marktaandeel in Europa van de Nederlandse Tuinbouw